خ مثل خدا

تو روزهای پر از خستگی و تنهایی و اعصاب خوردی خدا خواست و یه سفر غیر منتظره به مشهد پیش اومد…با همه فشار درس و کلاس و آزمون هفته دیگه با کله دعوت بابا و مامان رو پذیرفتم.هیچ چیز این سفر خوب نبود .نه همسفر ها نه راه و نه هیچ چیز دیگه…اما لحظه ای که وارد زیرزمین حرم شدم و دستامو گرفتم به ضریح و کم کم نزدیک شدم و سر آخر چسبیدم بهش به یه آرامش بی نهایت رسیدم .مثل خواب یه بچه وقتی داره تو بغل مادرش شیر می خوره…

خدا یه حس غریبه…یه حس که برای من کاملا اثبات شده است.به خاطر خانواده مسلمونم نیست که مسلمونم..به خاطره لحظه های عجیبیه که خدا اجازه داده تجربه کنم وبا تموم وجودم باورش کنم.

  

چند شب پیش خواب دیدم تنها نشستم

روی زمین نه به خدا بالا نشستم

اون جا هوا گرم بود و بدون پاییز

انگار که من بهارمو اونجا نشستم

بین گلای نسترن پونه و نرگس

بین تموم زیباها زیبا نشستم

پاک نبودم نمی دونم چرا اونجا

مثل ستاره میون پاکا نشستم

خاطره های رویا از یادم نمیره

اون شب که من تو چشمای خدا نشستم…