ت مثل تو

به خیالم این قصه سر درازی داشت.دراز تر از امروز که از صبح با یه دلتنگی عجیب گذشت.فکر می کردم عادت شدی اما الان که دیگه آفتاب غروب کرده و امیدم نا امید شده فهمیدم این قصه مثل بقیه نیست.اینجا دقیقا وسط قفسه سینم حس سوزش دارم.می خوام برگردی حتی به قیمت منت کشی.من می دونم و تو که سارا توی اون چشای شیطون دنبال چی می گشت…راستی 6تا خیلی زیاد بود پس یهو چی شد؟؟

چی شد یهو تبدیل به سلب کننده آرامش شدم…؟؟آره به قول تو این نیز بگذرد ولی مهم اینه که بعدش از این دل چی باقی می مونه؟